Vermassen pleit voor Damiaan
als Grootste Belg aller tijden

Voor Jef Vermassen, de bekendste Belgische strafpleiter, bestaat er geen twijfel: Damiaan is De Grootste Belg. Natuurlijk spreekt Damiaans verhaal al voor zich. Maar toch zijn er bepaalde aspecten die Vermassen extra aangrijpen. We zetten ze hier eventjes op een rijtje.

Grote gedrevenheid

Wanneer Damiaan naar Hawai vertrekt, is hij helemaal geen rebel en heeft hij nog steeds veel respect voor de Kerk en zijn ouders. Maar hij heeft ook een heel sterke innerlijke overtuiging. Het is die innerlijke overtuiging die ervoor zal zorgen dat hij later doet wat hij doet. Er zijn veel goede mensen met goede bedoelingen in de wereld, maar volgens mij zijn er maar weinig met de gedrevenheid van Damiaan. Het is ondermeer die gedrevenheid die hem voor mij De Grootste Belg maakt.

Doe wel, kijk niet om

Ongelooflijk wat één man op Molokaï verwezenlijkt. En dat zonder technische opleiding en met beperkte middelen. Damiaan legt een waterleiding en een weg aan. Hij bouwt een muur rond het kerkhof. Hij timmert huisjes in elkaar, lapt de oude kerk op en bouwt een nieuwe, tweede kerk. Met zijn blauw timmermanspotlood tekent hij zelf de ontwerpen. Hij timmert, zaagt en bouwt. Damiaan verandert een plek in totale chaos op enkele maanden tijd in een leefbare plaats.

Zonder afstand

Damiaan kreeg het advies afstand te houden van de melaatsen. Na een tijd negeert hij dat. Hij leeft bewust tussen de melaatsen, raakt hen aan, verzorgt hen... en zaait zo de kiem voor zijn eigen dood. En dat in een tijd dat niemand de melaatsen wil helpen. Zelfs hun eigen familie niet. Behalve een vreemdeling van aan de andere kant van de wereld die zijn hart voor hen opent. Hen materieel helpt. Én hen laat voelen dat ze nog meetellen. Dat er minstens één iemand is die wél om hen geeft.

Eigen agenda

De kerk stuurt een missionaris naar Molokaï na een krantenbericht over de schrijnende toestand op het eiland. Maar Damiaan wil geen schaamlapje zijn. Hij wil zich niet laten misbruiken om het imago van de kerk op te poetsen. Damiaan is niet voor de show naar de melaatsenkolonie gekomen. Hij wil het lot van zijn melaatsen fundamenteel verbeteren. En dat doe je niet alleen door kerken en huizen te bouwen en door mensen te dopen. Maar ook door keihard hun belangen te verdedigen.

Recht door zee

Damiaan is geen brave Vlaamse pastoor die op zijn eentje zit te wroeten in de barre grond van Molokaï. Als het er op aankomt is hij een keiharde voorvechter voor de rechten van zijn melaatsen. Hij zegt waar het op staat en trekt zich niets aan van wat zijn oversten, de regering of wie dan ook daar van vinden. Door deze houding creëert hij heel wat tegenstand bij de kerk. En kiest hij voor de moeilijkste weg.

Met het hart

Damiaan is ook geen enggeestige religieuze die alles 100% volgens het boekje doet. Hij vertrekt vanuit zijn hart en niet vanuit strikte regels. Met beperkte middelen, veel creativiteit en doorzettingsvermogen maakt pater Damiaan van de melaatsenkolonie Kalaupapa op Molokaï een leefbare plaats. Waar melaatsen mens kunnen zijn. Het maakt niet uit of ze bekeerd zijn of niet: als iemand voor zijn deur sterft van ontbering is Damiaan de laatste om hem te vragen tot welke godsdienst hij behoort.

Vallen en opstaan

Zelfs Damiaan heeft momenten waarop hij breekt. Dan klimt hij de hoge rotswand op die de melaatsenkolonie van de buitenwereld afschermt. Toch daalt hij steeds weer af. Ik vind de twijfels van Damiaan net zo belangrijk als zijn doorzettingsvermogen. Hij is geen superman. Hij is een mens zoals u en ik die evengoed zijn moeilijke momenten heeft. Dat maakt hem net nog sterker. Zijn kracht schuilt in de manier waarop hij steeds opnieuw na iedere tegenslag de moed vindt om door te gaan.

Op zijn manier

Damiaan was de eerste die hulpverlening op zijn manier deed. De manier waarop hij met onrecht omgaat, is compleet anders dan wat iedereen in die tijd gewend is. Bij alles wat hij doet, stelt Damiaan de mens centraal. Hij vertrekt niet vanuit kerkelijke regels. Hij is niet geïnteresseerd in zieltjes winnen. Wat hij doet, doet hij vanuit een diepe, oprechte bekommernis voor andere mensen. En die onbevangenheid is op dat moment zo nieuw en zo verfrissend. En inspireert nu nog steeds ontelbare mensen.