7. Melaats onder de melaatsen

Wij melaatsen...

Op een zondag in 1878 begint Damiaan zijn dienst met "Wij melaatsen..." om aan te duiden dat hij beslist heeft om op het eiland te blijven. Dit betekent het definitieve afscheid van familie en vrienden en van de wereld buiten Molokaï. Enkele maanden later, in de zomer van 1878 ontdekt hij enkele droge vlekjes op zijn huid. Ook verbrandt hij zijn voeten zonder iets te voelen. Hij heeft lepra.

Geen tijd voor zorgen

Tijd om zich zorgen te maken, heeft hij niet. Hij moet blijven vechten voor zijn melaatsen, voor zijn medebroeders. Hij is razend omdat een schip een lading nieuwe melaatsen in de zee gooit. Gewoon omdat de bemanning de stromingen voor het eiland te gevaarlijk vindt.

Zieker en zieker

Jaar na jaar wordt Damiaan zieker. Hij krijgt zenuwpijnen en knobbels, zijn voeten worden gevoelloos, zijn wenkbrauwen vallen uit, hij ziet alsmaar slechter. In die tijd geloven velen dat lepra de laatste fase van syfilis is. Een ziekte die je alleen krijgt door seksueel contact. Zijn confrater Albert Montiton verspreidt dan ook het gerucht dat Damiaan een verhouding heeft met een vrouw. Hierdoor wordt hij regelmatig onderworpen aan vernederende onderzoeken. Maar ook dat krijgt hem niet klein.

De ultieme vernedering

De ultieme vernedering moet dan nog komen. Meer bepaald wanneer Damiaan vraagt om te biechten. Dat is een verplichting voor elke priester. Damiaan wil in het reine staan met zichzelf en God. Door het tekort aan priesters op Molokaï en de angst van andere priesters om het eiland te bezoeken, vindt de biecht echter plaats in een bootje dat naast het bezoekende grote schip ligt. Zodat iedereen aan boord kan meeluisteren. Dit is voor hem en zijn directe omgeving de ultieme vernedering.

Het verhaal verspreidt zich

Gelukkig begint het verhaal van Damiaan zich langzaam te verspreiden. Zo bezoekt de schrijver Charles Warren Molokaï. Hij is zo onder de indruk van Damiaans verhaal en werk, dat hij over hem begint te schrijven. Hierdoor raken de melaatse Damiaan en zijn Molokaï wereldberoemd. En zijn omgeving nog meer afgunstig.

Beroemde bedelbrieven

Bewust van zijn nieuwe status begint Damiaan zijn bedelbrieven te sturen naar de wereld. Eén van de brieven komt in handen van de Britse krant The Times. Zij publiceren hem. Het publiek is echt getroffen door het verhaal. Van overal ter wereld stromen giften binnen. Die komen terecht op een rekening waar alleen Damiaan zelf toegang toe heeft.

Geld optimaal benut

Er ontstaat een nieuwe hetze tegen Damiaan. Velen vragen zich af wat hij met het geld doet. Het bewijs bevindt zich op Molokaï zelf: met het geld bouwt hij, koopt hij verzorgingsmiddelen en laat hij ontsmettende baden plaatsen voor zijn mensen. Intussen krijgt hij hulp van een andere priester en verschijnen er op het eiland ook zusters die hem helpen met zijn levenswerk. Het zijn dezelfde zusters die al die jaren eerder samen met hem vanuit Parijs naar Hawaï zijn afgereisd.